PRESENTATIE VAN HET SPEKTAKEL
Der Müde Tod (Les Trois
Lumières) - Een meesterwerk van de griezelfilms in de lijn van het Duitse expressionnisme.
De
Dood gaat in een stadje wonen en neemt het liefje van een meisje
mee. Deze wil hem te helpen en ontmoet de Dood. Hij toont ze drie
levens, drie verhalen gesymboliseerd door drie flakkerende lichtjes. Hij
geeft dan een uitdaging : als het meisje een van hem kan redden, zal haar
liefje terugkomen. Zo is ze door de tijd en de plaats
meegenomen.
Eerst in Bagdad in de
IXde eeuw waar ze Zobeide is, de zus van de kalief, en verliefd wordt op een jonge Europeaan.
Dan
in de XVIIde eeuw in Venetië tijdens het Carnaval, bekend voor
zijn
intriges, is ze de knappe Mona Fiametta, verliefd
op Giovanfrancesco. Maar ze is aan de machtige Girolamo
beloofd.
Ten
slotte, is ze Tiao Tsien in een tijdloos China. De Keizer vraagt de
beroemde tovernaar A Hi, Tiao Tsien haar vader, om hem te vermaken voor
zijn verjaardag. Ondanks al de cadeaus en ongelofelijke tovermiddelen, de
tiran is in Tiao Tsien geïnteresseerd. Liang, haar liefje zal ze
proberen te helpen.
Allerlei soorten accordeons en allerlei soorten klanken om de beelden te ondersteunen.
Accordeon
is intiem verbonden met de volksmuziek, met dans en bal, de
specialiteit
van Benjamin Macke. Afwijkend van zijn gewone functie, wordt het
instrument hier onder verschillende vormen verkend (diatonisch,
chromatisch en
melodeon) om deze rijke beelden te ondersteunen met een grote keuze van
klanken en mogelijkheden.
De
muziek gecomponeerd door Benjamin Macke steunt op zijn ervaring met traditionele muziek. Hij bevoorrecht de akoustiesche klank van de accordeon maar
verrijkt hem nog met effectpedalen (octaver, chorus, delay,
flanger) en ontwikkelt de muziek met een sampler. Dus creëert de
muzikant live al het klankemateriaal en neemt loops over om tijdens
de film terug te gebruiken.
De melodieën en de klanken hangen samen en vermengen zich om de beelden te kleuren en te ondersteunen. Dus wordt de
muziek "Les Trois Lumières" door de ogen van de muzikant verteltd.
Ze is soms achtergrond, soms beschrijving, soms zegt ze meer of is ze anders
dan de beelden, soms lijkt ze ook uit het scherm op te springen of uit de
figuren te komen.
Dat
spektakel is een ongewone ontmoeting tussen verschillende
technologieën : deze van accordeon, uitgevonden in de XIXste
eeuw, deze van de filmkunst van de jaren 20, en deze van de eigentijdse effecten.
PRESENTATIE VAN HET PROJECT
« Met
mijn eerste cinematografische experimenten, kon ik een nieuwe wereld
ontdekken met mijn accordeon. Dat type van spektakel gaf mij een grote
vrijheid voor de creatie en ik kon effect pedalen proberen (tamelijk
zeldzaam met een traditionnel instrument als accordeon). De gecreëerde
klanken leken zich wel te combineren met de beelden van de Duitse films van
de jaren 20.
Ik heb Der Müde Tod
gekozen want het is een heel mooie film, met veel kleuren wat
bijzonder is voor een zwart-wit film. Hij toont allerlei soorten
taferelen, doet ons reizen van een wereld tot een andere en door de
tijdperken.
Ik heb muzikale thema's gecomponeerd of sferen voor de figuren die zich altijd op een gelijkaardige manier ontwikkelen.
De
klank is voor mij heel belangrijk. De klank, zijn verwerking, het
kiezen
van materiaal hebben een belangrijke plaats en begeleidt het
componeren.Om al deze redenen werk ik met Aurélien Tanghe.
Hij
is ook muzikant en is specialist in het geluid en de opname van de
akoestische klanken. Ik hou wel van zijn stijl, zijn keuzen voor een
goed geluid om te maken met de akoestische eigenschappen van mijn
instrumenten. In dat spektakel is zijn functie heel belangrijk. Hij
heeft de laatste stukjes van de creatie aangebracht en neemt deel aan de
interpretatie van het ciné-concert tijdens het
spektakel. »
Benjamin
Macke
|
